W maju 2026 roku została ukończona konserwacja intarsjowanej komody trzyszufladowej, która jest eksponowana we wnętrzach naszego muzeum. To doskonały przykład wyrobu polskiego meblarstwa, które swoją klasą wykonania i walorami artystycznymi może konkurować z podobnymi meblami wytwarzanymi w XVIII w. w Wiedniu czy Królestwie Prus (Niemcy).
Prezentowana komoda wykonana jest w technice obróbki ręcznej (ręczne cięcie, struganie, czy toczenie) okleinowana fornirami o grubości cięcia ok. 3mm z drewna orzecha, brzozy, śliwy i czarnego dębu.
Dobór połączeń stolarskich, łączenie kołkami drewnianymi poszczególnych części składowych mebla, oraz charakterystyczna ornamentyka intarsji na blacie, ściankach bocznych i licach szuflad świadczy, iż mebel ten został wykonany w pierwszej połowie XVIII w. w warsztatach stolarstwa w Kolbuszowej (woj. podkarpackie), która w tamtym czasie była jednym z czołowych ośrodków meblarskich w naszym kraju, a wyroby mebli kolbuszowskich znajdowały się w wielu zamkach, dworach i zamożnych kamienicach mieszczańskich, także poza granicami Polski.
W przeszłości komodę kilkukrotnie naprawiano. Celem obecnej konserwacji było przywrócenie naturalnej barwy drewna i fornirów poprzez chemiczne usunięcie wtórnej malatury z blatu, boków i lic szuflad, renowacja ozdobnych okuć szufladowych, częściową wymianę wtórnych ustawień fornirów, impregnację dolnej podstawy mebla, likwidację wielu spękań i rys oraz nałożenie nowej powłoki pszczelego wosku na wszystkie powierzchnie zewnętrzne komody.
Profesjonalną konserwację obiektu wykonał doświadczony konserwator mebli zabytkowych, pracownik naszego Muzeum, starszy renowator Janusz Kazimirowicz.
Fot. Muzeum - Zamek w Łańcucie

Komoda przed konserwacją, z widocznymi ubytkami w okleinie i wtórną ciemną warstwą malatury na blacie, bokach i obrzeżach ścianek szuflad.



Częściowe usunięcie ciemnej warstwy malatury z blatu, boków i liców szuflad.


Bok mebla po ściągnięciu ciemnej warstwy malatury i wymianie wtórnych fragmentów okleiny.

Szuflady po konserwacji. Szuflada środkowa z nałożoną warstwą powłoki wosku pszczelego.

Obiekt po pracach konserwatorskich.

